جنس روابط ترکیه و با غرب و نهادهای غرب مانند ناتو نه از نوع وابستگی است و نه از نوع منافع بلکه از جنس پیوستگی است. دو کشش ملی گرایی و ناسیونالیسم و انترناسیونالیسم همواره در اندیشه های سیاسی بشر وجود داشته است. این پنداره است که رفتارو کنش های  گوناگون سیاسی را در ساحت های گوناگون عمل سیاسی، سبب شده است. پهنای باند این اندیشه و ژرفایابی آن ها در افکار عمومی با رشد فن اوری های ارتباطی افزونی یافته است . امروز جهان در چارچوب ایجاد ابزارها و فن آوری ارتباطات توانسته است سنتزی از ناسیونالیسم و انترناسیونالیسم را بوجود آورد که دیگر نه ناسیونالیستی است و نه فرا ناسیونالیستی؛ بلکه یک جامعه به هم پیوسته است که سبب می شود عمل گرایی یا آن چه که تحت عنوان پراگماتیسم می نامیم، استقلال ملی را در وضعیت و بافت موقعیتی کنونی بازتعریف کند. این استقلال ملی بر اساس دست یابی به منافع ملی، نه در وابستگی کشورها  به کشورهای فرادستی بلکه در پیوستگی کشورها به کشورهای دیگردر یک "نظام به هم پیوستگی متقابل شبکه ای" شکل و محتوا می گیرد.